Gazihan 4 Yaşında

4 koca yıl. Düşününce aklım almıyor gerçekten. Kendi kendime " 4 yaşımda oğlum var " dediğim zaman bile tuhafıma gidiyor. Ama her ne kadar çooook uzak gözükse bile  bir bakmışım ki 14 - 24 ve hatta 40 oluverecek. İnşallah o günleri görebiliriz.

Ebeveynlern en büyük arzuları olan; mürtvetlerini görmek istemelerini şimdi şİmdi anlıyorum.

Ay neyse duygusalım işte.

Tatlı ve akılda kalması gereken şeylerden bahsetmek istiyorum.



 

• Soyut-somut kavramı henüz oluşmadığı için gülüyoruz bu günlerde.

Ben: "ayyy Gazihan, gülmekten öldürdün oğlum sen beni"
Gazihan: " Anne ölmek çok kötü bişey, bi daha gülme"

Ben: (annemle herhangi bi sohbet esnasında) " elimi ayağımı nereye koyacağımı bilemedim"
Gazihan : ( oyun oynuyorken kulaklar bizdeymiş) " Koltuğa koy elini ayağını anne" :))
Akabinde  " Sen oyun oynamıyormuydun Gazihan, kulağın bizdeymiş"
Gazihan " Hayıııır, bak kulaklarım bende"

• Bilimsel konulara girip çıkıyoruz.

Bir gün "popo" kelimesinin ayıp olduğunu söyleyen annesine şöyle der : " Popo bir organdır anne, popomuz olmasaydı bacaklarımızı nereye takacaklardı?"  (Kreş'in faydaları)

... Ve bunun gibi gün içinde bir sürü komik dialog yaşıyoruz. Anında yazmazsam uçup gidiyor tabi ki.  Anında yazmaya vaktim de olmadığı için aklımda kalanlar bunlar :)

İyi ki doğurmuşum seni annemmmmm. Seni ne kadar sevdiğimi anlatmaya satırlar yetmez. İyi ki varsın.

Tarihe dipnot: 4 yaş itibari ile 112 cm  ve 20 kg.