Elif ...

Kızım neredeyse 11 aylık oluyor ama ben 9. ayın yazısını ancak yazabiliyorum. Bugünlerde acaba çok mu tembelleştim diye düşünüyorum. Şunu yazayım bunu yazayım diyorum ama çocukları yatırdıktan sonra bana da öyle bir rehavet çöküyor ki bende doğruca yatakta alıyorum soluğu.

9. aya ne zamandır aklımda olan küpeleri taktırmakla başladım. Kuyumcuya gittiğimde kuyumcu'nun " Abla, 1 yaşından sonra delelim daha çok minik ya" demesine bir an kanacak gibi olsam da kararımdan vazgeçmedim. Önce deliklerin nerede olmasını belirleyen siyah noktalarımızı koyduk, sonrasında  delinmeyecek kulağını göğsüme yaslamak suretiyle 1 saniyelik bir işlemle ilk küpemizi taktık. Hemen akabinde 2. deliğimiz taktık. Ne olduğunu bile anlamadı kuzum. Küpe tabancasının çıkardığı ses biraz ürküttü 1,2 damla gözyaşı döktü o kadar. Şimdi iyi ki deldirmişim diyorum. Parka falan gittiğimizde kız çocuğu olan anneler cesaretimden dolayı tebrik ediyorlar ve iyiy kide delmişsinizi yokda 4-5 yaşına gelip kendileri isteyinceye kadar kalıyor diyrlar. Tabi " Aaaaaa nasıl kıydın çocuğa " diyen ebeveynleri tahmin edersiniz. Öyle ebeveynlere artık sadece tebessüm edip geçiyorum.

Kulaklarımızı deldirdik daha 1 hafta olmadan sol tarafta ki kızarıklıklar ortaya çıktı. Ne olduğunu anlayamadığımız, bir gecede ortaya çıkan bu kızarıklıklar bacakları hariç bütün vücudunu sardı.Bütün geceyi huzursuz geçirdi minnak kızım. Sabah ilk işimiz Dr'a gitmek oldu. Ürtiker teşhisini koydu ve kaşıntı yaptığı için huzursuz olduğunu söyledi. 3 gün boyunca Tavegyl şurup kullanmamızı önerdi. fakat 3 günde değişen birşey olmadı. Tekrar Dr'a gittik. O zaman birşey allerji yapmıştır dedi.Acaba küpeler mi diye düşündüm hemen. sonrasında çamaşırlarını bu aralar dışarıda kurutmayın dedi ve benim beynimde elektirik çaktı.Geçen gün çocukların çamaşırlarını yıkayacağımda onların yumuşatıcılarının bittiğini farkettim ve kendi yumuşatıcımızdan kullandım.

Eve gider gitmez daha önce kendi yumuşatıcılarını kullandığım çamaşırlardan giydirdim ve mucize bir şekilde akşama kadar yavaş yavaş kızarıklıklar azalmaya başladı ve ertesi gün hiçbirşey kalmadı. Demek ki kendi yumuşatıcılarımızda nasıl bir kimyasal madde var ki çocuğu 3 gün mahvetti.

 Herşeyin yoluna girmesiyle ve tabi bahar'ın kendinin iyiden iyiye hissettirmesiyle park-bahçe ve pazar kahvaltıları artmaya başladı. o günlerden birinde de kızım ilk salıncak deneyimini yaşadı. Tabi ki de acayip hoşuna gitti.

İlk kez çimenle tanıştı. Onları koparmak ve sonra tadına bakmak zevk aldığı şeylerin başına  geçti.











9 ay itibari ile ayakta 3-4 saniye tutunmadan duruyor.ve çok hoşuna gidiyor. Kısa mesafeli yerlerde tutunarak bir taraftan bir taraf gitmeye çalışıyor ama çok cesareti yok Allahtan.Yoksaaa çoktan yürüme olayını çözmüş ve  yerden bitme bir insan fıldır fıldır geziyor olurdu.

Son olarak yaprak sarmasını kim sevmez ki diyorum.