Çok İhmal Ettim Bu Aralar

Uzun zaman oldu oğluşla ilgili bişeyler yazmayalı. Rehavetten mi, koşturmaktan mı karar veremedim.

Çok büyüdü paşam. Eee ne de olsa abi olacak artık. İyice dillendi, bilmediği bişey yok herhalde çok şaşırtıyor bizi. Tam bir oyun çocuğu oldu. Sabah uyanır uyanmaz "anne oyun oynıcaz" diyor. Babası akşam eve gelir gelmez paçasına yapışıyor" oyun oynıcaz" diye. Ve ben yetemiyorum artık. Sürekli koşturma halinde,hoplamak zıplamak atlamak istiyor.

Birara acayip televizyona düşkündü. Nasıl oldu da bu kadar televizyona düşkün oldu diye üzülüyordum. Şimdi de ben biraz otursun televizyon seyretsin istiyorum (insanoğlu bi garip işte) o; "hayıy, kapat oyun oynıcaz" diyor :)

Değişik şeyler öğreniyor hergeçen gün. Geçenlerde eltimlerde Büyüteci keşfetti;

Yeniliklere açık olduğumuz kadar eski alışkanlıklarımıza da tam gaz devam ediyoruz. 24 saat Tost yiyebilir diye düşünüyorum. Sabah gözünü açaraçmaz "Anne,tosst yap" diyor, ve malesef başka bir kahvaltı seçeneğini asla kabul etmiyor. Zamanla geçer diye ümid ettiğim için fazla dert etmemeye çalışıyorum.

Gerçi suç bizde de var. Geçenlerde madem bu kadar tost istiyor bari tostu yerinde yesin dedik ve Ayvalık Tostçusuna götürdük. İlk defa tabureye oturdu adam adam tostunu yedi. İşte o görüntüler.

Yemek içmek mevzusundan bahsetmişken eski iştahımız yok artık. Bütün gün bişey yemese yemeyecek. Önceleri son azılara bağlamıştım bu yememe durumunu, ama onunla alakası olmadığını farkettim. Daha çok oyundan ayrılmak, yemek yemekle vakit kaybetmek istemiyor. Buda gelip geçici bir durumdur diye çok üstelememeye çalışıyorum ama yemeyen çocuk zormuş arkadaşlar. Şimdilerde sırf yemek yesin diye Sadece onun sevdiği şeyleri yapıyorum, yapmama lazım ama gönlüm el vermiyor malesef.

Bu aralar boyumuz uzadığı için eski göbüşlü halide kalmadı. Boyu şu an 98 cm , kilosuda 19 kg. 1 kg vermiş durumdayız. Doğru dürüst bişeyler yemediği içinde süte saldırmış durumdayız. Gece yatarken 1 biberon içiyor, sabaha kadar bazen 2 bazen 3 biberon daha içiyor. Gazihan bebekken bile bu kadar kalkmıyordum geceleri. Şimdilerde gece süt istediğinde 50-80 cc kadar süt koyup veriyorum. Zavallım daha durumu çakmadığı için bitirp hemen uykuya dalıyor. Doğurmadan bu yemek yeme ve gece biberonla beslenme olayını çözmem gerekiyor. Yoksa 2 çocuğu aynı anda beslemem mümkün değil.

Beni zorlayan bir diğer konu ise arkadaşlık,paylaşım vs. Günü gününe uymuyor. Bi bakmışsın arkadaş diye deliriyo, bi bakmışsın kıyamet kopuyor. Mesela Defne ile çok sık görüşüyorlar. Bir gün elele kolla;

bir gün kavga kıyamet. Yanlış anlaşılmasın kavga kıyamet koparan Gazihan. Hele geçenlerde defne ile annesi sabah kahvesine geldiler. Geldiklerine geleceklerine pişman oldular. Defne neye eline dokunsa bizimki kızılca kıyameti kopardı. O kadar gerildim o kadar gerildim ki sinirimden ağladım. O gün karar verdim Nisan ayında kreşe göndereceğim. Hem paylaşmayı öğrensin, hemde ben şişmeye başlamış olacağım biraz dinlenmiş olurum,hemde yaptığım araştırmalar sonucunda eve kardeş gelmeden önce kreşe gönderirsem evden atılmış duygusunu hissetmez.

anlayacağınız zor günler bizi bekliyor. Çok kolay kreşe uyum sağlayabileceğini düşünmüyorum. Çünkü Gazihan tam bir yengeç burcu dolayısıyla bana çok düşkün. Öyleki şu top havuzlarına gittiğimizde bile diğer aileler gibi çocuğu bırakıp gidemiyoruz. İlla başında bekleyeceğiz.

Arkadaş delirdiğimiz de de ağzından çıkan tek kelime EFE. Her sokağa çıkacağımızda " anne Efe'ye gitcez" diye soruyor. Efe ile buluştuğumuz zamanlarda kavgasız gürültüsüz geçiyor ve çok güzel oynuyorlar.

Onlar oynarken biz Pınarla sohbet ediyoruz.

Umarım şu kreş mevzusunu kazasız belasız atlatırız. Önümüzde 3 ay var şimdiden hazırlamaya çalışıyorum ya, bakalım.

Hazırlamak dedimde çok alakasız bişey aklıma geldi. Benim can dostum Şule kasım ayında doğum yaptı. Aynı zamanda aynı apartmanda oturuyoruz. Gazihan'ın kardeş olayına alışmasına çok yardımcı olacak Ela kız diye düşünüyorduk. Her gittiğimizde Ela uyuyo olduğu için bi sorun yaşamıyorduk. Hatta kapıdan girer girmez "Anne Ela uyuyo" diyerek içeri giriyordu. birgün gittiğimizde Ela kız uyanıktı ve annesini emiyordu. Gazihan çok şaşırdı ve bana şaşkın şaşkın bakınca bende "Ela'nın karnı acıkmış annesinden süt içiyo" dedim. Epey bi inceledi inceledi sonra koşa koşa yanıma geldi ve göğüslerime yapıştı :) "Anne, Gaziyan'ın da karnı acıktı, emcek" dedi. Açtı göğüslerimi bi güzel eğildi, emmeye çalıştı, sonra baktı süt falan yok "Anne süt bitmiş" dedi. Eşek sıpası sanki bebekken emmiş gibi. Ben kucağıma fazla alınca ya da Şule; " yatağına koyun" diyor.

İşte böyle... Küçük dev adamım benim.

Şimdilik bu kadar. Komik bi videomuz ile bu yazıya son noktayı koyuyorum. NOKTA.